http://informacjelokalne.pl/images/banners/skwp_baner.jpg

„Gniezno też jeszcze może zdążyć do Kuczkowskiego”

Wyróżniony „Gniezno też jeszcze może zdążyć do Kuczkowskiego”

Cytat w tytule stanowi puentę z artykułu Aleksandra Karwowskiego (z 9 czerwca 2016 r.). Próbuję wierzyć, że Gniezno potrafi zdążyć z czymkolwiek, że zna słownikowe znaczenie terminu dążyć: «mieć wytknięty cel i chcieć go osiągnąć». Ale moje Gniezno, które znam, które obserwuję od dawna, nadal trwoni swoją historię, legendy, ludzi. I odtąd tylko głos Poety nawiedzać będzie to miasto, sprawiedliwie dzieląc żal.


Poeta w tym miesiącu obchodziłby 51. urodziny. W Gnieźnie się urodził, tutaj również zmarł 29 kwietnia 2009 roku. Był twórcą gnieźnieńskiego Teatru Wizji i Medytacji „Czerwona Główka” oraz Teatru Poezji Poetów Różnych, prowadził audycje literackie w Radio Gniezno, otrzymał ważne nagrody teatralne i poetyckie (nie w rodzinnym mieście).

Wciąż za Poetą tęsknię, za długimi rozmowami w starym amfiteatrze. Był jednym z piękniejszych fenomenów tego miasta, który prócz mądrości potrafił wypracować w sobie wybitną pokorę. I taką też wizją teatru obdzielał innych. A przy tym skromny, nie zabiegający o aplauz, uznanie.

Gniezno, nie trać proszę pamięci, bo już nikt więcej nigdy nie zapyta, ile w Tobie prawdy a ile wyobraźni? Ten wiersz Sławka, moja kochana prowincjo, musisz usłyszeć raz jeszcze:

Trudno po tych wszystkich latach

Trudno po tych wszystkich latach
wyznać szczerze
co widziało się naprawdę
a co jest wyobraźnią

Coraz częściej tracę pewność
więc kieruję się
przemożnym poczuciem ważności słoja w drewnie
pokrytego warstwą lśniącej farby
widzianego raz
dawno
podczas spaceru cienistą aleją

Nie wrażenie
już obraz przyoblekający się w jedną barwę
i jedyny zapach
trawy nasiąkniętej deszczem
w śliskość wąskiej ścieżki
albo tłustego błota
przejmującego dreszczem
mięśnie ud drgały zwierzęco

W szorstkość i włochatość wielkich liści
za drucianym płotem
gdzie stał wychodek miejski
skąd zawsze dochodził odór kału
i można było zobaczyć
ziemistość wypiętych pośladków
po obżarstwie
niedojrzałym agrestem

I tak niechcący wkraczam w państwo wyobraźni
trudno bowiem po tych wszystkich latach
wyznać szczerze
co widziało się naprawdę
a co jest tylko
wyobraźnią
Więcej w tej kategorii: « Konflikt Euro 2016 »

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.